18/04 – Bij Teun in Italië

18 april 2019 2 Door mariekemulder

Deze week was ik in Italië te vinden, waar Teun zijn afstudeerstage doet. Waar ik een halfjaar in Lillehammer woon, doet hij dat in Parma. Ik hoor je al denken… Het is inderdaad de stad van de Parmaham en -kaas, het kan niet anders dan dat het eten hier sowieso goed is. Ik neem jullie in ieder geval weer mee! 

Omdat ik het weekend hier voorafgaand mijn knie had verdraaid met snowboarden, vertrok ik op woensdag 10 april, met krukken en al, naar Italië. Rond één uur was ik geland in Milaan, waar Teun rond dezelfde tijd zou zijn. Hij had namelijk de auto van het werk meegekregen om mij op te halen. We waren er allebei, totdat… Teun naar het verkeerde vliegveld van Milaan gereden was. Wat natuurlijk exact aan de andere kant van de stad lag, met als gevolg dat we beide nog even een uurtje moesten wachten voordat we elkaar konden zien. Het bleek uiteindelijk zo te zijn, dat een vriend van Teun binnenkort op dat vliegveld vliegt. Ik wist zelf niet eens op welk vliegveld ik zou landen, dus het had ook niet goed kunnen gaan eigenlijk… Totaal niet over nagedacht! Nadat ik een uurtje in de zon had gezeten kwam Teun mij ophalen. Omdat ik op krukken liep, hebben we de rest van de dag ook niet heel veel meer gedaan eigenlijk. Wel hebben we de auto van het werk even teruggebracht en heb ik zijn stagebegeleider ontmoet. 

Donderdag was er ook niet zo heel veel te beleven, ik kon tenslotte nog steeds niet zonder krukken lopen. Aan het eind van de middag zijn we nog even met de bus naar het centrum gegaan, waar het blijkbaar normaal is om gratis eten te krijgen. Iedereen had een tapa’s plankje op tafel, waarvan wij dachten dat zij die hadden besteld. Wij bestelden een broodje en kregen vervolgens hetzelfde plankje er gratis bij. Het broodje was bijna overbodig hierdoor! Bij elk restaurant in Parma staat de toonbank volledig volgebouwd met stukken pizza, brood, chips en andere hapjes die iedereen gratis mag eten! Ik had in ieder geval al gelijk, met het goede eten… Als avondeten hadden we nog een pizza bij de overbuurman gehaald, waar Teun inmiddels bekend is. ’s Avonds speelden we Yahtzee, wat we de afgelopen dagen bijna full-time hebben gespeeld. Redelijk verslavend! 

Vrijdag wilde ik het lopen weer een beetje gaan opbouwen. Daarom zijn we in de buurt gebleven en hebben we een wat langere wandeling gemaakt in Parma. Waar ik gister nog maar een heel beperkt deel van de stad had gezien, keek ik nu mijn ogen uit. Het is een échte Italiaanse stad. Alle huizen hebben vrolijke kleuren en er zijn mega mooie gebouwen. Ook is het totaal niet toeristisch en is het eten fantastisch! Nu ik niet echt kan sporten, moet ik toch ergens een beetje op mijn eten letten. Laat dit nou net het verkeerde moment zijn daarvoor… Dan maar genieten! We liepen hier ook een winkel binnen die ‘Scout’ heet. Deze bleek heel leuk te zijn en precies in ons straatje te passen. Van ons twee ben ik trouwens niet de enige die foto’s maakt, want Teun heeft ook redelijk vaak mijn camera in zijn handen. Op die manier wisselen we een beetje af en krijgen we totaal andere beelden. We zien allebei door een ander kader natuurlijk, wat echt heel erg leuk is! Ook konden we ’s middags de auto van het werk ophalen voor de rest van het weekend. Daar kreeg ik een rondleiding en ontmoette ik alle collega’s van Teun. Heel leuk om te zien hoe zo’n bedrijf te werk gaat in Italië!

Zaterdag gingen we naar een andere stad, Ferrara welteverstaan. Deze stad wilde ik graag bezoeken, omdat ze het op een blog van 3 Op Reis hadden genoemd. Omdat we nog steeds de auto van Teun zijn werk hadden, konden we er mooi heen rijden. Na een tijdje gezocht te hebben naar een parkeerplek, gingen we de stad in. Het eerste idee dat we hadden, was dat het heel erg klein leek. Nadat we een stukje verder liepen, kwamen we op een plein uit met echt allemaal mooie gebouwen en een aantal straatartiesten! De hele dag door hebben we steeds een andere aftakking van dat plein genomen. We kwamen in de allermooiste straatjes, zagen de leukste huizen en aten natuurlijk het lekkerste voedsel! We hadden twee koffie en een donut voor maar drie euro, echt verbazingwekkend. Al helemaal als je vanuit het rijke Scandinavië komt. Een Italiaanse studiegenoot in Noorwegen had ook nog even wat tips gegeven. Hij had namelijk gezien dat wij in Ferrara waren en zélfs hij vindt het is superleuke stad! Ik kan dan ook concluderen dat ze bij 3 Op Reis gelijk hebben, Ferrara is echt een fantastische stad en totaal niet toeristisch! 

Zondag zou het heel slecht weer worden, dus hadden we een dagje in de auto gepland. Teun heeft elke weekend de werkauto, dus rijdt hij vaak op gevoel ergens heen. Tijdens die ritjes had hij verschillende leuke plekken gevonden en die wilde hij natuurlijk graag aan mij laten zien! Het viel mij al snel op dat alle bergen supergroen waren, in tegenstelling tot in Noorwegen. Dat vond ik erg leuk om te zien! Als eerste gingen we naar een kasteel, waar een restaurant op zou zijn. Het was echt superslecht weer, maar gelukkig hadden we paraplu’s bij ons! Om het kasteel op te gaan, moest je betalen en het restaurant was dicht. Toen bleven we dus maar beneden. Omdat het weer zo was omgeslagen, hadden we het echt bizar koud. In het dorp waar het kasteel was, liep echt helemaal niemand op straat. We dachten dat het aan het weer lag, maar toen we een restaurant ingingen om een beetje op te warmen kwamen we erachter dat het hele dorp daarheen was gekomen. Het zat helemaal vol! Na een drankje, zijn we dan ook snel weer in de auto gesprongen om verder te rijden. We gingen door de bergen en belandden bij een smal weggetje met een groot grasveld. In de achterbak van de auto hadden we even ons broodje opgegeten. Maar door de kou en de regen, was dit feest ook al snel voorbij. Daarentegen had ik wel weer heel veel mooie natuur gezien en hebben we een mooie rit gemaakt!

Maandag was het weer tijd voor een dag naar een stad. Omdat de tweede werkauto kapot was, moesten we deze maandagochtend inleveren. Laat het werk van Teun nou net heel aardig zijn en een auto voor ons hebben gehuurd. Teun ging de auto ophalen en ik maakte ontbijt. De avond ervoor hadden we al uitgezocht, waar we bij het station konden parkeren. Deze keer gingen we namelijk wel met de trein, want Bologna stond op de planning. Omdat het een grote stad is, is parkeren eigenlijk onmogelijk. Daar reden we dus heen, met een beetje haast… Nadat we hadden geparkeerd en de treintickets hadden gekocht renden we naar het perron. Maar natuurlijk, ik had het niet goed gezien dus we stonden op het verkeerde perron. We renden snel naar de andere, klikten op de knop van de trein om de deur te openen. Die ging natuurlijk niet open… gemist! Van de treintickets hadden we eigenlijk alleen het bonnetje gekregen, maar de tickets kwamen niet uit de automaat. Toen hadden we dus wel even de tijd om dat op te lossen. Wat uiteindelijk gelukt was. Plus deze keer hadden we natuurlijk wel de trein gehaald! Een uur later kwamen we aan op het centraal station van Bologna. We merkten al snel dat het hier veel drukker was ten opzichte van Ferrara en Parma. Dat kon eigenlijk ook niet anders met zo’n grote stad. Hier hebben we eigenlijk hetzelfde gedaan als in Ferrara. Vanaf het plein midden in de stad namen we steeds een andere weg. Uiteindelijk kwamen we namelijk toch telkens weer op het plein uit! Ook hier waren de gebouwen natuurlijk weer supermooi. Voor het eten kan je daarentegen toch beter in de minder toeristische plaatsen zijn. Hier krijg je het natuurlijk niet gratis! Omdat we in Parma bij Scout uitkwamen, zochten we op of deze ook in Bologna was. Dat bleek zo te zijn! Daar gingen we even naar binnen om wat rond te kijken en er kwam maar geen einde aan. Deze winkel was ineens een aantal gebouwen lang, dus een paar uur later kwamen we er pas uit, helemaal niet op de tijd gelet te hebben. Echt leuk dat we op deze manier weer achter een heel aantal nieuwe dingen komen! 

Dinsdag was het tijd voor de verrassing. Voordat ik naar Italië kwam had Teun namelijk een verrassing voor mij bedacht, waar ik voor moest kunnen lopen. Het was eigenlijk voor de eerste donderdag gepland, maar na wat overleg hadden we het naar deze dinsdag verplaatst. Wat echt een heel strak plan was! Teun had op zijn werk naar wat tips gevraagd en een collega van hem woont aan de kust. Zijn familie verhuurt daar appartementen, waar we naartoe gingen. Dit was in Cinque Terre, de welbekende vijf dorpen aan de kust. Gelegen tussen Genova en La Spezia. We vertrokken vroeg en vermeden natuurlijk de tolwegen met onze huurauto. De huurauto was trouwens een Fiat Panda, waarmee we perfect mengden met de Italianen. Bijna elke auto was hier hetzelfde namelijk! Op een gegeven moment stopten we even omdat we een waterval naast de weg zagen. Uiteindelijk konden we er helemaal naast komen met trappen, wat we totaal niet hadden verwacht. Superleuk! Toen we weer verder reden, kwamen we ineens uit op de bergen. Dit was echt prachtig! We gingen over smalle weggetjes, door scherpe bochten en reden bijna niet harder dan 60. Tweeënhalf uur en 90 kilometer later, kwamen we uit in de plaats Levanto. Levanto is de eerste plaats boven de vijf dorpen en hier was het appartement, wat Teun had geregeld voor de komende nacht. Daar hadden we even de eigenaar gesproken, die natuurlijk Marco heette. Vervolgens hadden we ons snel omgekleed om op pad te gaan. De vijf dorpen zijn op twee manieren met elkaar verbonden, met de trein en met wandelroutes. We gingen dus naar het eerste dorp met de trein om vervolgens naar het tweede dorp te wandelen. Wat nu weer redelijk goed ging trouwens! De eerste stap in het eerste dorp, Monterosso, was al veelbelovend. Vanuit het station kon je namelijk zo de zee op kijken, echt heel erg mooi! Teun had al snel door waar de route begon, dus zijn we op pad gegaan. De foto’s op internet waren veel belovend, dus ik was benieuwd wat mij te wachten stond. We liepen constant over verschillende paden. We moesten over lange trappen, maar ook over gewone stenen en rechte grindpaden. Omdat het volgende dorp, Vernazza, aan de andere kant van de berg lag liepen we eerst omhoog. Het uitzicht was prachtig en de paden waren redelijk uitdagend. Het weer zat ook mega erg mee vandaag. Omdat het de afgelopen dagen niet heel erg warm was, waren we ook totaal niet voorbereid. We hadden beide een trui aan gedaan, dus we zweetten supererg. Wel hadden we met onze truien een isolatielaag tegen de warmte, dat scheelde. Met die gedachte maakten we de wandelroute af en eindigden we in Vernazza. Vanaf de berg zagen we dit dorpje al en konden we een strand met rotsen zien. Nadat we wat het dorp bekeken en hadden gegeten, hebben we daar heerlijk in de zon gezeten en genoten van het einde van de dag. 

Woensdag wilden we de route verder lopen, van het derde dorpje naar de vijfde. We hadden vandaag toch de hele dag de tijd, in tegenstelling tot gister. Omdat we de auto niet meer bij het appartement konden zetten, moesten we eerst opzoek naar een plekje. Uiteindelijk was het overal heel erg duur, dus konden we niet anders. Als tegenhanger zouden we vandaag dan geen tickets halen voor de trein. Het was namelijk acht euro voor een ritje van twee minuten en er werd toch niet gecontroleerd. Na het parkeren, gingen we met de trein naar Corniglia. Vanuit daar begonnen we aan de tocht, dachten we… We vonden het al rustig op de route. Dat kwam doordat deze route was afgesloten. Teun had al zoiets gehoord, vanwege de modderstromen. Helaas! Daarom gingen we naar het vierde dorpje, Manarolo toe met de trein, om dan vanuit daar naar de laatste te lopen. Natuurlijk werd daar ineens gecontroleerd op treintickets, welke wij niet hadden. We werden er uitgepikt en kregen een boete van 100 euro. Eerst probeerden we er met een leugen onderuit te komen, maar dat lukte helaas niet. Toen moest ik mijn toneelstukje maar opzetten en beginnen met huilen. Op die manier heb ik er toch voor gezorgd dat we de helft moesten betalen. Wat uiteindelijk 25 euro per persoon was. Dat hadden we anders ook uitgegeven voor de trein die hele dag, dus maakte het niet mega veel uit. Toch nog een beetje geluk bij een ongeluk! Nadat we het centrum hadden bekeken begonnen we weer opnieuw met de route. Toen we eindelijk het begin hadden gevonden, waren de paden ook hier afgesloten. Echt balen! Wel was bij het begin op de berg een bankje waar vanaf we zo de zee in konden kijken. We zagen nog een eend jagen op een school vissen, wat leuk was om te zien! We wijzigden onze plannen en vonden een andere route naar Riomaggiore. Hier begonnen we vol goede moed aan. Deze was gelukkig niet afgesloten! We liepen eerst een stuk door het dorp en vervolgens de berg op. We kwamen bijna door de tuinen van de bewoners op de berg. Heel leuk om te zien hoe dat werkt op zo’n steil stuk! Uiteindelijk kwamen we boven op de berg op de gewone weg uit, wat heel goed uitkwam met mijn knie. Daar hadden we weer een fantastisch uitzicht natuurlijk! Vervolgens moesten we door een tunnel en liepen we, op de andere kant van de berg, naar beneden. We kwamen in het dorp uit, wat echt supertoeristisch was! We konden ons hier bijna niet voortbewegen. Ik kan mij dan ook niet voorstellen hoe het hier in de zomer is. De collega van Teun had een lijst gestuurd met restaurants, waarvan er eentje op de lijst stond die hier was. Daar gingen we natuurlijk heen. Het was op de zijkant van de berg, waardoor we midden in het zonnetje zaten met uitzicht op de zee. Hier hebben we de hele middag gezeten totdat het weer tijd was om naar huis te gaan. Na de prachtige route door de bergen, waren we rond acht uur weer thuis. Teun had gekookt en ik had alvast mijn spullen ingepakt. Morgen is het namelijk alweer tijd om naar huis te gaan!

Donderdag bracht Teun mij naar het vliegveld en vloog ik weer naar Noorwegen. Waar ik helaas niet het laatste weekend van het wintersportseizoen kan meepakken, vanwege mijn knie. Maar er is genoeg te doen! Over twee weken ben ik weer een weekend weg. Raad jij waar ik heen ga? Voor de allermooiste foto’s kijk je onder het bijbehorende kopje. Bedankt!