25/03 – Trondheim

25 maart 2019 0 Door mariekemulder

Sinds ik in Noorwegen ben, heb ik een lijst met plaatsen die ik wil zien en dingen die ik graag wil doen. Eén daarvan was Trondheim, de een-na-grootste stad in Noorwegen. Omdat ik zoveel wil doen, zijn eigenlijk ook al mijn weekenden volgepland. Behalve deze! Ook hadden een aantal buren visite, voor mij dus de ultieme gelegenheid om alleen op pad te gaan!

Zaterdagochtend om half tien nam ik de bus naar het station, om vervolgens om tien uur in de trein te stappen. Ik had een lange treinreis, van vierenhalf uur, voor de boeg. Daarom had ik mijn boek meegenomen, die ik tijdens de reis bijna uit heb gelezen. Trondheim ligt meer naar het Noorden van Noorwegen. Dat was ook goed te zien, want de bergen werden steeds hoger en de natuur ongerepter. Daarbij werd het weer ook steeds slechter, helaas. We gingen door een sneeuwstorm en ijskristallen begonnen zich te vormen op de ramen. Op een gegeven moment reden we over de bergtoppen en had ik uitzicht op de gletsjers. Dat was echt ontzettend gaaf! Ook ging de trein tussen rotswanden door. Waar ik dacht dat de treinreis van Oslo naar Lillehammer al mooi was, heeft deze het toch overtroffen! Met ietwat vertraging, vanwege het weer, kwam ik om half vier aan in Trondheim. Ik had een hostel geboekt, die bijna op het station lag. Daar liep ik dus gelijk heen. Alhoewel ik iets te vroeg was, kon ik wel gewoon inchecken. Mijn eerste kamergenoot, een Frans meisje, had ik toen gelijk al ontmoet. Omdat ik een stadstoer had geboekt, moest ik gelijk alweer vertrekken. Met mijn camera bij de hand liep ik naar het centrum toe, waar de toer zou starten. Ik was iets te vroeg, maar na een tijdje kwam er een mevrouw aanlopen met een hesje waarop ‘guide’ stond. Dit moest mijn gids zijn natuurlijk. Deze toer had ik via internet geboekt, wat niet helemaal lekker was gelopen. Er waren drie verschillende, waaronder de alternatieve toer. Ik vond dat ik die moest hebben, maar er stond geen tijd bij. Daarom dacht ik; ik bel wel even. De mevrouw aan de telefoon duurde maar en duurde maar… Uiteindelijk gaf ik meerdere malen aan dat dit telefoongesprek geld zou gaan kosten, dus dat zij een beetje op moest schieten. Ze schoot alles behalve op natuurlijk. Achteraf bekeek ik mijn telefoonrekening en bleek het zo te zijn dat er bijna veertig euro was afgeschreven. Ik wist wel dat het geld ging kosten, maar zoveel…. Lekker balen natuurlijk! Met dit in mijn achterhoofd, moest het wel een goede toer worden. Ik had er eenmaal het dubbele voor betaald! Mijn gids vertelde heel veel over de geschiedenis van Trondheim en Noorwegen zelf, maar ook over de architectuur, wat ik het interessants vond. Trondheim is inmiddels, net als Lillehammer, ook een grote studentenstad geworden. Er is bijvoorbeeld een hele wijk bijgekomen door de groei van het aantal studenten. Voor deze wijk gelden bijna geen regels voor de bouw. Alle huizen zagen er totaal anders uit, wat ik erg leuk vond om te zien! Ze liet me verder nog de welbekende brug van Trondheim zien. Vervolgens gingen we naar een soort een hippiewijkje. Hier leven vooral veel kunstenaars, waaronder mijn gids. Hier mag alles! Op sommige dagen legt elke bewoner een paar cent in. Dan kookt één familie voor iedereen. Er zijn wekelijks gratis optredens in het dorpshuis en er zijn heel veer verschillende huizen. Hiervan zijn er een aantal zelfgebouwde tiny houses, bussen en zelfs een tent. Mensen die niet in de wijk wonen, zetten wel vaak hun kinderen daar op school. Dit omdat ze daar heel erg focussen op kunst. Het is een beetje te vergelijken met Vrijstad Christiania in Kopenhagen, maar dan zonder de drugs… Ik weet zeker dat ik hier nooit was gekomen met een gewone toer. Dit was echt superleuk om te zien! De gids had mij ook nog een tip gegeven voor zondag, welke ik zeker ga gebruiken. Na de toer heb ik nog snel even wat gegeten in het centrum en ging ik weer terug naar mijn hostel. Daar ontmoette ik een andere kamergenoot, welke ook Frans bleek te zijn. Er waren nog twee bedden vrij, zullen het ook Fransen zijn? 

Zondagochtend om tien uur was het nog steeds superstil in de kamer. Ik vraag me nog steeds af hoe al die mensen zo lang door kunnen slapen? ’s Nachts was nog iemand gearriveerd en wát een verassing, nog iemand uit Frankrijk! Omdat het zo stil was, ben ik zachtjes vertrokken. Bij de receptie had ik nog even mijn ontbijt opgehaald, om die onderweg op te eten. Het was gisteravond begonnen met sneeuwen, wat nog steeds niet was opgehouden. Wel was het inmiddels natte sneeuw geworden, wat betekende dat het één grote blubberzooi was. Ik liep naar de kathedraal, waar ik met een zeiknatte broek aan was gekomen. Vandaag hoefde je geen entree te betalen, omdat de dienst natuurlijk is. Dit was de tip van mijn gids! De diensten zijn hier in het Latijns, Noors, Engels en zelfs in het Pools. Wat niemand echt begrijpt. Ik ben in mijn leven echt bijna nooit in een kerk geweest en al helemaal niet bij een dienst. Ik volgde een meneer naar binnen, pakte een bijbel en ging tussen de menigte staan. Alsof ik het elke zondag doe, het was net echt! Omdat het een dienst was, kon ik natuurlijk geen foto’s maken van binnen. Wel kan ik zeggen dat het echt prachtig was! Op één of andere manier blijven kathedraals en kerken mij een beetje fascineren. De binnenkant is altijd zo mooi! Vervolgens heb ik even een stukje gewandeld, maar omdat de natte sneeuw inmiddels regen was geworden, wilde ik toch erg graag binnen zijn. Aan de rand van de stad is er een berg, waar de inwoners vaak naartoe gaan om te langlaufen. Ik wist dat er een tram omhoog ging, dus die wilde ik nemen. In Trondheim is er letterlijk één tram, dus het was niet zo moeilijk met zoeken. Ik kon geen kaartje kopen in de tram, omdat ik de app niet kon downloaden en geen cash bij me had. Daarom moest ik een buskaartje kopen bij een automaat om de hoek. Ik vroeg of ik een dagkaart moest halen, want ik wilde ook terug natuurlijk. Maar dat was niet nodig. Met mijn buskaart stapte ik, wat later, in de tram. We reden al vrij snel de stad uit en de berg op. Ook dit was weer een leuk ritje! We reden door verschillende wijkjes, maar ook door onbewoonde bossen en rotsen. Na een half uur kwam ik boven en wist ik totaal niet waar ik beland was. Ik stapte uit en er was echt helemaal niks, alleen de tram en mega veel sneeuw. Dit was al een avontuur op zich! Ik wist dat er een restaurant in de buurt was. Dus, in tegenstelling tot mijn medereizigers, was ik doorgelopen en niet weer in de tram gestapt. Uiteindelijk kwam ik inderdaad bij het restaurant uit, waar ik de middag lekker had gezeten. Het was de bedoeling dat je hier uitzicht over de hele stad had, maar door het slechte weer kon ik ongeveer vijf meter voor mij uitkijken. Helaas! Wel heb ik hier heerlijk gegeten en waren er nog twee lieve hondjes die ik mocht aaien. Daar word ik sowieso gelukkig van! Na een paar uurtjes was ik, soort van, weggestuurd door de bediening. Zeg maar alle tafels om mij heen waren gereserveerd. Het was ook wel weer eens tijd om te gaan! Eenmaal bij de tram aangekomen, was er geen mogelijkheid om een kaartje naar beneden te kopen. Mijn buskaart was namelijk ook al een tijdje geleden verlopen. Op de goede hoop dan maar… Ik liet mijn kaartje zien en er werd niet eens naar gekeken. Wát een geluk! Op de terugweg ben ik even langs een burritobar gelopen, voor mijn avondeten. Daar had ik nog even gezeten, om vervolgens weer naar het hostel te gaan. Het enige bed was nog vrij was, was inmiddels ook gevuld. Weer een Franse meid! Wat doen al die Fransen hier toch? 

Maandag was mijn laatste dag in Trondheim. Ik had niet erg veel op de planning staan. Nadat ik alles ingepakt had en uitgecheckt was ging ik richting de bibliotheek. Het blijkt dat echt iedereen uit de omgeving hier komt, dus ik vond het wel een bezoekje waard. Achteraf was het allemaal niet heel erg speciaal, zeker omdat het niet een mooi gebouw was. Wel ben ik hier even naar het toilet geweest, toch nog een pluspunt! Vervolgens had ik wat rondgelopen, om zo weer delen van de stad te zien waar ik nog niet geweest was. Op een gegeven moment kreeg ik een beetje honger, waardoor ik op zoek ging naar een ontbijt/lunch café. Daar had ik weer een tijdje gezeten. Omdat ik mijn boek bijna uit was en ik de terugweg nog te gaan had, ging ik naar een boekwinkel. Waar ik natuurlijk een boek heb gekocht! Een souvenir waar je echt iets aan hebt. ’s Middags heb ik nog wat andere winkels bekeken en ben ik in het winkelcentrum geweest. Je geloof het of niet, maar ik kwam hier iemand van het schaatsen tegen. Echt heel toevallig! Die schaatsers zijn ook overal. Het bleek zo te zijn, dat het WK Masters dit weekend in de buurt was. Nadat ik een praatje had gemaakt, ben ik ergens gaan zitten voor de lunch. Daarna was het alweer tijd om naar het station te gaan. Om half vier ging de trein weer terug naar Lillehammer. Het uitzicht was nu wat beter dan op de heenweg, ik had dus nóg meer gezien! Naast dat we over de bergtoppen gingen, reden we ook door onbewoonde natuurgebieden. Af en toe was er een station, waar ongeveer drie huizen omheen stonden. Echt fantastisch! Om half negen was ik weer thuis en ben ik snel mijn bed ingekropen. Ik ben voor het eerst een paar dagen alleen weggeweest en het is zeker voor herhaling vatbaar. Het was namelijk echt een top weekend! 

Voor meer foto’s kan je kijken in het fotoalbum van Trondheim. Bovenaan de pagina staat een menu. En als laatste, voordat we volgende week ons eerste toets hebben, gaan we eerst nog een paar dagen met de buren naar Zweden. Dus aan het eind van de week lezen jullie hier weer meer!