02/02 – Hondensleeën

2 februari 2019 0 Door mariekemulder

Ongeveer twee weken geleden stonden Floor en ik in de rij, om ons in te schrijven voor de huskytocht. Wat een verrassing, we waren natuurlijk weer te laat! Met als gevolg, dat we op de reservelijst stonden. Na twee weken in spanning, was het dan eindelijk zover… Eén dag van tevoren kregen we te horen, dat we mee mochten! 

Vanochtend verzamelden we bij het busstation, om met een hele groep studenten af te reizen naar Sjusjøen. We dachten dat we ons supergoed hadden voorbereid, door een skibroek aan te trekken. Eenmaal aangekomen, hadden we ook beter onze skibril in moeten pakken. We moesten ongeveer drie kilometer lopen naar de locatie. Dan denk je, drie kilometer… Dat valt wel mee! Maar nee, het ging natuurlijk op en neer door de sneeuw, dus we zijn uiteindelijk ongeveer een uur bezig geweest. Toen we dachten dat er geen einde meer aan de weg kwam, hoorden we een heleboel husky’s flink tekeer gaan. Het kon niet anders, dan dat we hier moesten zijn. 

Na een warm onthaal, werd ons alles uitgelegd over de slee. Als we een beetje omhoog zouden gaan, moesten we de honden helpen door te steppen. Op andere plekken, moesten we vooral op de rem blijven staan. Anders gingen we iedereen voorbij! Na de uitleg moesten we even wachten, omdat we in de laatste groep zaten. We hadden zelf hotdogs meegenomen (wat hier blijkbaar helemaal een ding is) en daar hadden ze deeg. In een tipi konden we dit bij het kampvuur allemaal opwarmen, waardoor we een overheerlijke bodem hadden gelegd voordat we aan de beurt waren.

Toen we aan de beurt waren, werden we toch een beetje zenuwachtig, want er was zoveel verteld wat we moesten doen. Bij de slee aangekomen, konden de husky’s niet wachten. Ze waren superenthousiast! Wanneer het anker los was, gingen ze er dan ook meteen vandoor. Er was een route gemaakt door de sneeuw, het was net ‘een van internet geplukte achtergrondfoto’, zo gaaf! Af en toe moesten we een beetje meehangen in de bochten en op de rem trappen. Over de rem gesproken, eigenlijk moesten we daar constant op blijven staan. Zelfs met ons gewicht vol op de rem, trokken ze ons nog mee namelijk! 

We hadden acht husky’s voor onze slee, supergaaf! Twee waren de hele tijd aan het stoeien, waardoor we op een gegeven moment moesten stoppen. Eén hond zat namelijk aan de verkeerde kant van het touw en kon niet meer lopen. Ook was een husky degene naast ‘m steeds aan het duwen, tijdens het rennen, waardoor die andere constant in een halve meter sneeuw belandde… Lekker handig! Maar volgens mij hadden ze het wel onwijs naar hun zin, net als wij! 

Uiteindelijk zijn we weer teruggelopen naar het busstation en zaten we moe, maar voldaan, in de bus. Dit was absoluut een bucket-list ervaring, het was echt fantastisch! Zie voor meer foto’s, de fotopagina.